Tattoo Stories

Pippi Kragtwijk

Tattoo Story: Professional

Leave a comment

Robbin Wisman is al sinds zijn 16de bezig om het te maken als tatoeëerder. In de post ‘Tattoo Story: Robbin‘ bespraken we zijn tattoo ‘Knowledge’ maar vandaag gaan we het hebben over zijn grootste hobby en beroep: tatoeëren. Zijn grote droom is ooit in Hollywood aan de slag te kunnen. ”Je moet je daar echt kunnen onderscheiden, je komt daar niet gemakkelijk aan de bak”, aldus Robbin. Hij werkt nu bij Ace of Spades in Oss. Robbin heeft zelfs een tatoeage als ode aan zijn vak laten zetten.

Robbin Wisman. Foto: Robbin Wisman

Robbin Wisman. Foto: Robbin Wisman

Robbin, wat voor talenten heb je nodig om te kunnen tatoeëren?
”Je moet ten eerste natuurlijk goed kunnen tekenen. Maar als je goed kunt tekenen en goed kunt tatoeëren maar je kunt niet met klanten omgaan… Ja dan ben je eigenlijk nog nergens. Je moet ook klantgericht zijn.”
Hoe bedoel je dat?
”Je hebt elke keer weer een nieuw persoon voor je. De ene persoon is wat harder en de andere persoon weer wat zachter. De ene persoon heeft snel pijn en een ander totaal niet. Je moet je constant aanpassen op de klant, de klant hoeft zich niet aan te passen op jou. Dus dat is een vereiste, maar kunnen tekenen is ook heel belangrijk.”

 ”Je moet je constant aanpassen op de klant, de klant hoeft zich niet aan te passen op jou”

Hoe ben jij begonnen met tatoeëren?
”Mijn vader liet zich veel tatoeëren en ik ging altijd met hem mee. Ik tekende die tijd al behoorlijk veel en dat zei mijn pa tegen die tatoeëerder. Waarop hij zei: ‘’Breng je tekeningen maar langs’’. Dus die ben ik toen gelijk gaan halen, hij heeft me toen veel tips gegeven en zo heb ik een paar maanden geoefend.”
Hoe oud was je toen?
”Toen was ik 15 á 16 jaar. Op een gegeven moment vroeg die tatoeëerder of ik bij hun wilde werken en dat was natuurlijk super. School is nooit iets voor mij geweest.”
Het is ook wel bijzonder dat jij daar al zo jong en getalenteerd kwam binnen zetten en dat er iemand in jou geloofde…
”Ja en ik ben dus vervolgens een jaar bij hem in de leer gezeten. Ik heb echt alleen gekeken en schoongemaakt. Je mag niet zomaar gelijk aan de slag. Je krijgt er ook niks voor betaald, het is gewoon een eigen investering: 40 uur per week ben je in de shop. Maar ik was nog zo jong. Soms kon ik dingen niet verantwoorden die ik moest verantwoorden. Toen heb ik er een tijd mee moeten stoppen maar ben ik vervolgens in Nijmegen bij Dutch Harbour aan de slag gegaan. Ik denk dat het mij uiteindelijk toch wel 2 á 2,5 jaar heeft gekost om echt te leren tatoeëren. Echt professioneel tatoeëren doe ik denk ik sinds 1,5 á 2 jaar.”

Wat is jouw stijl qua tatoeëren?
”Ik doe vooral veel custom lettering en new traditional.”
Heb je zelf ook iets gezet waar je echt heel erg trots op bent?
”Ja, ik heb wel een paar dingen. Er zijn wel een paar stukken die ik bij een jongen op z’n been heb gezet, in kleur. New traditional.”

Tatoeage door Robbin. Bron: Robbin Wisman

Tatoeage door Robbin. Foto: Robbin Wisman

Tatoeage door Robbin. Bron: Robbin Wisman

Tatoeage door Robbin. Foto: Robbin Wisman

Robbin Wisman. Foto: Robbin Wisman

Robbin Wisman. Foto: Robbin Wisman

Wat is het moeilijkste aan het leren tatoeëren?
”Je moet durven, je moet het écht durven. De eerste paar keren is het heel eng om een naald bij iemand in z’n huid te steken maar dat went. Je kunt iemand eigenlijk gewoon gruwelijk verminken. Een foutje zit in een klein hoekje.”
Heb je wel eens een foutje gemaakt?
”Ja, natuurlijk. Tijdens het leer proces maak je eenmaal fouten en dan maakt het niet zo heel veel uit. Ik heb wel eens een stukje verkeerd ingekleurd, een lijn verkeerd gezet of een lijn gezet die er helemaal niet moest zijn. Als je eenmaal professioneel aan de slag gaat, kun je dat natuurlijk niet meer maken.”
Hoe wordt er dan gereageerd?
”Als je dus al professioneel werk doet en een fout bij een klant maakt wordt je gewoon aangeklaagd. Ik heb dat zelf één keer gehad. Een meisje had een hele tekst voor me uitgeschreven. Ik laat de klanten sowieso altijd zelf de teksten uitschrijven, zo kan ik niks te maken hebben met spelfouten. Ik had hem haar nog laten nalezen op spelfouten. Ik schrijf de tekst over, laat hem haar nogmaals nakijken en zet ‘m erop. Ze loopt de door uit en een uur later wordt ik gebeld dat er een spelfout in zit… Een t en een h omgewisseld.”
Hoe is het afgelopen?
”Als ze een shop binnen stappen moeten ze ook tekenen voor eigen risico, dus ja ze konden me eigenlijk niks maken.”

Wat vind je het leukste aan het vak?
”Toch wel de diversiteit. Je doet niet elke dag hetzelfde. Je tatoeëert wel elke dag natuurlijk maar je hebt altijd een verschillend persoon voor je en een andere tattoo. De ene keer is het black and grey, de andere keer heb je kleur of een tribal.”
Je hebt zelfs als ode aan je vak een tatoeage laten zetten…
”Ja, als je de tattoomachine hebt is mijn tatoeage het gedeelte waar de naald doorheen gaat. Mensen denken vaak dat het een fles is maar dat is dus niet zo haha. Dit was ook mijn eerste tattoo in mijn gezicht.”

Foto: Robbin Wisman

Foto: Robbin Wisman

Kan jij mij het verschil uitleggen tussen professionele tatoeëerders en thuistatoeëerders?
”Thuistatoeëerders hebben (nog) niet genoeg kwaliteit om in een shop te gaan werken maar willen wel door gaan met tatoeëren. Dus ja, die gaan dat dan thuis doen. Vaak ook voor minder geld. Er zit een beetje een duister dingetje aan. Je weet niet zeker of de naalden schoon zijn, misschien zijn ze helemaal niet hygiënisch. Je hebt eigenlijk gewoon geen zekerheid dat je een goeie tatoeage krijgt.”
Ben jij ooit een thuistatoeëerder geweest?
”Ja, ik heb wel eens thuis getatoeëerd. Maar ik heb wel mijn kamertje door de GGD laten keuren en gewoon belasting betaald.”

”Mensen zijn niet op hun mond gevallen en het is hard werken”

Wie is je grote voorbeeld?
”Dat is toch wel Mike Stockings. Hij is heel vernieuwend, doet ontzettend veel. Hij reist veel en komt overal. Hij is wel echt een grote naam binnen de scène.”
En waar zie jij jezelf over 10 jaar?
”Ik hoop in Hollywood. Dat is echt mijn droom. In een winkelstraat in Nijmegen zitten er misschien twee tattoo shops, in Amerika zijn dat er misschien wel 20 in één straat. De scène is daar veel groter en het verschil daar tussen goeie en slechte tatoeëerders is er ook. Je moet jezelf echt onderscheiden om daar aan het werk te kunnen.”
En hoe ga je deze droom waarmaken?
”Ik moet sowieso heel veel  connecties gaan opbouwen. Ik heb al veel contact met wat gasten uit California, die komen ook wel eens hier heen. Ik hoop volgend jaar een weekje of twee naar hun toe te kunnen en daar een beetje rond te kijken. Maar als een nieuweling in de scène heb je het wel moeilijk. Mensen zijn niet op hun mond gevallen en het is hard werken.”
Heb je nog tips voor mensen waar ze op moeten letten als ze een tattoo laten zetten?
”Ja, zeker. Kijk of alles goed schoon is. Let op hoe het personeel met je om gaat en kijk altijd portfolio’s. Laat niks zetten zolang je niks hebt gezien van die tatoeëerder. Dat is echt het beste advies wat ik kan geven.”

Robbin Wisman. Foto: Pippi Kragtwijk

Robbin Wisman. Foto: Pippi Kragtwijk

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s